Από τις γνωστές εκδόσεις Levante Editori του Bari, κυκλοφόρησε πρόσφατα ο συλλογικός τόμος “Antigona (s): mito y personaje. Un recorrido desde los origenes” σε επιμέλεια του José Vicente Bañuls Oller, καθηγητή κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Valencia και της Patricia Crespo Alcalá, ερευνήτριας του αρχαίου δράματος στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη έρευνα γύρω από το πρόσωπο της σοφόκλειας ηρωίδας και τον μύθο που αντιπροσωπεύει (Θηβαϊκός κύκλος). Εξετάζεται η γέννεση και παρουσία του στην αρχαιότητα και στη συνέχεια η «τύχη» του στο νεότερο θέατρο, από την εποχή της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, μέχρι σήμερα.
Η μελέτη ολοκληρώνεται με αναφορά σε άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως η όπερα και η μουσική, ο χορός και ο κινηματογραφός, όπου επισημαίνεται επίσης η παρουσία του ίδιου προσώπου, μύθου και θέματος.
Η μελέτη έρχεται να προστεθεί στην ήδη υπάρχουσα πλούσια διεθνή βιβλιογραφία και να την εμπλουτίσει γόνιμα (βλ. ενδεικτικά το «Οι Αντιγόνες» του G. Steiner στην ελληνική έκδοση του 2001) και να παραθέσει πλήθος από στοιχεία και πληροφορίες φιλολογικού, θεατρολογικού και συγκριτολογικού περιεχομένου.
Παρατίθενται περί τους 260 τίτλους σχετικών θεατρικών (κυρίως) έργων από τη Rosmunda του Giovanni Rucellai το 1515, μέχρι το A time to Die and a time to Live το 2007 του Eric Bentley.
Ανάμεσα στους γνωστούς (Antigone του Vittorio Alfieri 1783, Antigone του Jean Cocteau 1922, Antigone του Jean Anouilh 1942) και άγνωστους τίτλους (La Destruction de Thèbes του Jean Rotrou 1638, Journal d’ Ismène του Jacques Lacarrière 1947, La Hojarasca του Gabriel Garcia Márquez 1955), εντύπωση προκαλεί στον έλληνα αναγνώστη η αναγραφή ελληνικών έργων, όπως η Αντιγόνη της Κατοχής (1960) του Νότη Περγιάλη, η Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου (1971) και η ομώνυμη κινηματογραφική μεταφορά του έργου από το Γιώργο Τζαβέλα (1961).
Η συγκεκριμένη μελέτη διαθέτει εξαιρετικό ενδιαφέρον και η μετάφρασή της στα ελληνικά κρίνεται επιβεβλημένη.
