<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
		>
<channel>
	<title>Σχόλια για Θόδωρος Γραμματάς</title>
	<atom:link href="http://theodore-grammatas.net/comments/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://theodore-grammatas.net</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Fri, 25 May 2007 10:18:00 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Σχόλιο στο ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΜΠΡΑΜΣ από Isi</title>
		<link>http://theodore-grammatas.net/2007/05/14/%ce%9c%ce%a0%ce%91%ce%9b%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%95%ce%a3-%ce%a4%ce%9f%ce%a5-%ce%9c%ce%a0%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%a3/#comment-10</link>
		<dc:creator>Isi</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 25 May 2007 10:18:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://gtheodore.wordpress.com/2007/05/14/%ce%9c%ce%a0%ce%91%ce%9b%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%95%ce%a3-%ce%a4%ce%9f%ce%a5-%ce%9c%ce%a0%ce%a1%ce%91%ce%9c%ce%a3/#comment-10</guid>
		<description>Η παράσταση ήταν πολύ ωραία με πολλούς προβληματισμούς και κοινωνικές προεκτάσεις. Δυστυχώς δεν κατάφερα να τη δω ζωντανά, αλλά είχα τη χαρά να τη δω βιντεοσκοπημένη. Παρόλο που το θέατρο &quot;χάνει&quot; μέρος της μαγείας του στο βίντεο, συγκινήθηκα και ανατρίχιασα πραγματικά από την ερμηνεία των παιδιών και τα μηνύματα που περνάει η παράσταση. Πολλά συγχαρήτήρια σε όλους τους συντελεστές.&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Οι φοιτητές του ΠΤΔΕ έχουμε τη δική μας ιστοσελίδα(www.ptde.gr) και forum, στο οποίο μπορείτε να βρείτε την παράσταση και να την κατεβάσετε. Βρίσκεται στο θέμα Τεχνολογικά-&gt;Προγράμματα και άλλα downloads... του forum. &lt;br/&gt;Κατεβάστε την! Αξίζει τον κόπο να την δουν όλοι!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Η παράσταση ήταν πολύ ωραία με πολλούς προβληματισμούς και κοινωνικές προεκτάσεις. Δυστυχώς δεν κατάφερα να τη δω ζωντανά, αλλά είχα τη χαρά να τη δω βιντεοσκοπημένη. Παρόλο που το θέατρο &#8220;χάνει&#8221; μέρος της μαγείας του στο βίντεο, συγκινήθηκα και ανατρίχιασα πραγματικά από την ερμηνεία των παιδιών και τα μηνύματα που περνάει η παράσταση. Πολλά συγχαρήτήρια σε όλους τους συντελεστές.</p>
<p>Οι φοιτητές του ΠΤΔΕ έχουμε τη δική μας ιστοσελίδα(www.ptde.gr) και forum, στο οποίο μπορείτε να βρείτε την παράσταση και να την κατεβάσετε. Βρίσκεται στο θέμα Τεχνολογικά->Προγράμματα και άλλα downloads&#8230; του forum. <br />Κατεβάστε την! Αξίζει τον κόπο να την δουν όλοι!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Σχόλιο στο «War gifts” Ugarit, 11 Απριλίου 2007 από Theodore Grammatas</title>
		<link>http://theodore-grammatas.net/2007/04/17/%c2%abwar-gifts%e2%80%9d-ugarit-11-%ce%91%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-2007/#comment-9</link>
		<dc:creator>Theodore Grammatas</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 23 Apr 2007 11:06:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://gtheodore.wordpress.com/2007/04/17/%c2%abwar-gifts%e2%80%9d-ugarit-11-%ce%91%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-2007/#comment-9</guid>
		<description>Αγαπητή Bebelac&lt;br/&gt;Αν κάτι όμορφο έχει να μας δώσει το θέατρο (ως παράσταση) είναι η αποδέσμευση των σκέψεων και των συναισθημάτων από τη δέσμευση του χωρο/χρόνου. Η ψευδαίσθηση δίνει ώθηση στη φαντασία. Κάθε συνειρμός και συσχετισμός επομένως είναι εφικτός, στηριζόμενος στη γνώση και κρίση, που φαίνεται ότι σας περισσεύουν. Ομολογουμένως ήταν μια εμπειρία που δε ζεις συχνά.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Αγαπητή Bebelac<br />Αν κάτι όμορφο έχει να μας δώσει το θέατρο (ως παράσταση) είναι η αποδέσμευση των σκέψεων και των συναισθημάτων από τη δέσμευση του χωρο/χρόνου. Η ψευδαίσθηση δίνει ώθηση στη φαντασία. Κάθε συνειρμός και συσχετισμός επομένως είναι εφικτός, στηριζόμενος στη γνώση και κρίση, που φαίνεται ότι σας περισσεύουν. Ομολογουμένως ήταν μια εμπειρία που δε ζεις συχνά.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Σχόλιο στο «War gifts” Ugarit, 11 Απριλίου 2007 από bebelac</title>
		<link>http://theodore-grammatas.net/2007/04/17/%c2%abwar-gifts%e2%80%9d-ugarit-11-%ce%91%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-2007/#comment-8</link>
		<dc:creator>bebelac</dc:creator>
		<pubDate>Sun, 22 Apr 2007 17:03:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://gtheodore.wordpress.com/2007/04/17/%c2%abwar-gifts%e2%80%9d-ugarit-11-%ce%91%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-2007/#comment-8</guid>
		<description>Eκμεταλλευόμενη τις δυνατότητες που δίνει η διακειμενικότητα,η φαντασία μου πέρασε από τον τελευταίο βασιλιά της Ugarit, από την εποχή του χαλκού,  και από τις Τρωάδες, και έφτασε, κάνοντας ένα μεγάλο ταξίδι (δια-γεωγραφικό, διαχρονικό και διακειμενικό) στον 20ο αιώνα,- από τον  βασιλιά Amorabi και τον βασιλιά Πρίαμο και Αγαμέμνονα στον βασιλιά Μπερανζέ, τον βασιλιά του άχρονου και ά-χωρου βασιλείου. Με άλλα λόγια στο «Ο Βασιλιάς πεθαίνει» του Ιονέσκο. &lt;br/&gt;Μόνο που ο καημένος ο Μπερανζέ, δεν πεθαίνει απλώς...εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος ύπαρξης, (ούτε καν ως φάντασμα). Εξαφανίζεται όπως εξαφανίστηκαν πριν απ’ αυτόν, οι βασίλισσες και οι σύμβουλοί του. Δεν απομένει τίποτα που να νοσταλγεί, να πενθεί και να θυμάται.... Εισβάλλει στον κόσμο, βασιλεύει, και αποχωρεί καταλήγοντας στο απόλυτο Τίποτα. Και εδώ δεν υπάρχει καν ο θεός Bel να απολαμβάνει (ή μήπως υπάρχει και δεν τον βλέπουμε εμείς;;;;)    Δεν ξέρω! Πάντως ζηλεύω που δεν ήμουν να δω την παράσταση που περιγράφετε! (επίσης ανησυχώ λίγο για τη φαντασία μου, και τους συνειρμούς που κάνει!)</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Eκμεταλλευόμενη τις δυνατότητες που δίνει η διακειμενικότητα,η φαντασία μου πέρασε από τον τελευταίο βασιλιά της Ugarit, από την εποχή του χαλκού,  και από τις Τρωάδες, και έφτασε, κάνοντας ένα μεγάλο ταξίδι (δια-γεωγραφικό, διαχρονικό και διακειμενικό) στον 20ο αιώνα,- από τον  βασιλιά Amorabi και τον βασιλιά Πρίαμο και Αγαμέμνονα στον βασιλιά Μπερανζέ, τον βασιλιά του άχρονου και ά-χωρου βασιλείου. Με άλλα λόγια στο «Ο Βασιλιάς πεθαίνει» του Ιονέσκο. <br />Μόνο που ο καημένος ο Μπερανζέ, δεν πεθαίνει απλώς&#8230;εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος ύπαρξης, (ούτε καν ως φάντασμα). Εξαφανίζεται όπως εξαφανίστηκαν πριν απ’ αυτόν, οι βασίλισσες και οι σύμβουλοί του. Δεν απομένει τίποτα που να νοσταλγεί, να πενθεί και να θυμάται&#8230;. Εισβάλλει στον κόσμο, βασιλεύει, και αποχωρεί καταλήγοντας στο απόλυτο Τίποτα. Και εδώ δεν υπάρχει καν ο θεός Bel να απολαμβάνει (ή μήπως υπάρχει και δεν τον βλέπουμε εμείς;;;;)    Δεν ξέρω! Πάντως ζηλεύω που δεν ήμουν να δω την παράσταση που περιγράφετε! (επίσης ανησυχώ λίγο για τη φαντασία μου, και τους συνειρμούς που κάνει!)</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Σχόλιο στο Ο ΗΛΙΘΙΟΣ από Theodore Grammatas</title>
		<link>http://theodore-grammatas.net/2007/03/30/5/#comment-7</link>
		<dc:creator>Theodore Grammatas</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Apr 2007 09:45:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://gtheodore.wordpress.com/2007/03/30/5/#comment-7</guid>
		<description>Αγαπητέ / ή Bebelac&lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Απάντησα στο σχόλιό σας την Μ. Πέμπτη. Όμως, καθώς βρισκόμουν σε άλλο χώρο και οι τεχνολογικές μου ικανότητες είναι περιορισμένες, αυτό το μήνυμα δεν έφυγε από τον υπολογιστή που το έγραψα, επομένως δεν το λάβατε. Λυπούμαι.&lt;br/&gt;Συνοπτικά, σήμερα, θέλω να πω ότι συμφωνώ με τις εύστοχες επισημάνσεις για τη ντοστογιεφσκική θεολογία και τα προβλήματα ανάγνωσης και ερμηνείας του κειμένου που θέτετε (ιδιαίτερα εμφανή βέβαια στους «Αδελφούς Καραμαζώφ»). Όμως, αφ’ ενός εγώ σχολίασα μόνο το αποτέλεσμα της θεατρικής παράστασης, δηλαδή το δραματοποιημένο έργο που ως θεατές παρακολουθήσαμε και, όπως  γνωρίζετε, το σκηνικό κείμενο δεν είναι πάντα, ούτε υποχρεωτικά ταυτόσημο με τον κειμενικά εγγεγραμμένο λόγο του συγγραφέα. Αφ’ ετέρου, ο σκηνοθέτης επιλέγει τη δική του «ανάγνωση», η οποία ενδεχομένως διαφοροποιείται από τη δική μας, ή και από άλλες, άλλων.&lt;br/&gt;Σημασία έχει ότι ο Λιβαθινός κατόρθωσε να δαμάσει με επιτυχία ένα τόσο ογκώδες υλικό και να μετατρέψει τον αφηγηματικό λόγο του συγγραφέα σε βιωματική κατάσταση, άμεσα προσληπτή από τους θεατές.&lt;br/&gt;Το επόμενο Σάββατο θα παρακολουθήσουμε τη συνέχεια. &lt;br/&gt;&lt;br/&gt;Φιλικά</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Αγαπητέ / ή Bebelac</p>
<p>Απάντησα στο σχόλιό σας την Μ. Πέμπτη. Όμως, καθώς βρισκόμουν σε άλλο χώρο και οι τεχνολογικές μου ικανότητες είναι περιορισμένες, αυτό το μήνυμα δεν έφυγε από τον υπολογιστή που το έγραψα, επομένως δεν το λάβατε. Λυπούμαι.<br />Συνοπτικά, σήμερα, θέλω να πω ότι συμφωνώ με τις εύστοχες επισημάνσεις για τη ντοστογιεφσκική θεολογία και τα προβλήματα ανάγνωσης και ερμηνείας του κειμένου που θέτετε (ιδιαίτερα εμφανή βέβαια στους «Αδελφούς Καραμαζώφ»). Όμως, αφ’ ενός εγώ σχολίασα μόνο το αποτέλεσμα της θεατρικής παράστασης, δηλαδή το δραματοποιημένο έργο που ως θεατές παρακολουθήσαμε και, όπως  γνωρίζετε, το σκηνικό κείμενο δεν είναι πάντα, ούτε υποχρεωτικά ταυτόσημο με τον κειμενικά εγγεγραμμένο λόγο του συγγραφέα. Αφ’ ετέρου, ο σκηνοθέτης επιλέγει τη δική του «ανάγνωση», η οποία ενδεχομένως διαφοροποιείται από τη δική μας, ή και από άλλες, άλλων.<br />Σημασία έχει ότι ο Λιβαθινός κατόρθωσε να δαμάσει με επιτυχία ένα τόσο ογκώδες υλικό και να μετατρέψει τον αφηγηματικό λόγο του συγγραφέα σε βιωματική κατάσταση, άμεσα προσληπτή από τους θεατές.<br />Το επόμενο Σάββατο θα παρακολουθήσουμε τη συνέχεια. </p>
<p>Φιλικά</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Σχόλιο στο «War gifts” Ugarit, 11 Απριλίου 2007 από left</title>
		<link>http://theodore-grammatas.net/2007/04/17/%c2%abwar-gifts%e2%80%9d-ugarit-11-%ce%91%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-2007/#comment-6</link>
		<dc:creator>left</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Apr 2007 09:24:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://gtheodore.wordpress.com/2007/04/17/%c2%abwar-gifts%e2%80%9d-ugarit-11-%ce%91%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85-2007/#comment-6</guid>
		<description>Ισώς μία άλλη πτυχή στήν οποία πρέπει να δώθη έμφαση είναι αυτή τής οικουμενικότητας τού αρχαίου και ανθρώπινου δραματός. Ειδικά όταν αύτη η παραστάση πραγματοποιθίκε σε μία πολύπαθη και ηλεκτρισμένη γεώ-πολιτική περιοχή από το παγκόσκιο γίγνεσθε. Στήν οπτική μου, υπαρχή μιά δηλώση σε αυτήν την παράσταση, και το γώνιμο θα ήταν να την προσλάβουμε σε όλη της την εκτασή.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Ισώς μία άλλη πτυχή στήν οποία πρέπει να δώθη έμφαση είναι αυτή τής οικουμενικότητας τού αρχαίου και ανθρώπινου δραματός. Ειδικά όταν αύτη η παραστάση πραγματοποιθίκε σε μία πολύπαθη και ηλεκτρισμένη γεώ-πολιτική περιοχή από το παγκόσκιο γίγνεσθε. Στήν οπτική μου, υπαρχή μιά δηλώση σε αυτήν την παράσταση, και το γώνιμο θα ήταν να την προσλάβουμε σε όλη της την εκτασή.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
